Το Βιβλίο
"Το Βιβλίο της Ουράντια" είναι ένα αρκετά μεγάλο βιβλίο που αποτελείται από 4 μέρη, και 196 Έγγραφα (κεφάλαια). "Ουράντια" είναι το όνομα του πλανήτη μας, της Γης. "Το Βιβλίο της Ουράντια" θεωρείται η "πέμπτη κοσμοϊστορική (εποχική) αποκάλυψη" για αυτόν τον πλανήτη. Οι προηγούμενες τέσσερις αναφέρονται στο βιβλίο, στο Έγγραφο 92, (92:4).
Η διαδικασία συγγραφής του "Βιβλίου της Ουράντια" άρχισε κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1920 και ολοκληρώθηκε το 1935, και το 1955 εκδόθηκε επίσημα. Ο τρόπος με τον οποίο γράφτηκε το βιβλίο αν και βασικά είναι γνωστός, στο σύνολό του αποτελεί μυστήριο, μιας και όπως αναφέρεται λείπουν αρκετά συνδετικά στοιχεία σχετικά με το πως γράφτηκε και επικοινωνήθηκε το περιεχόμενο του "Βιβλίου της Ουράντια". Πιο αναλυτικά στοιχεία για το πως έγινε η συγγραφή του βιβλίου, και για την ομάδα ανθρώπων που συνετέλεσε στην διαδικασία, υπάρχουν στο "Ιστορικό του Κινήματος της Ουράντια".
Από τα τέσσερα μέρη του βιβλίου, το τέταρτο είναι το μεγαλύτερο μέρος, και είναι σχετικά με την ζωή και την διδασκαλία του Ιησού πάνω στην Γη. Αυτό είναι ένα από τα διάφορα στοιχεία του βιβλίου που θα ξενίσουν κάποιους. Παρακάτω αναφέρονται και άλλα από αυτά τα στοιχεία, όπως η γλώσσα του βιβλίου. Παρόλα αυτά η εκτεταμένη αναφορά στην ζωή και την διδασκαλία του Ιησού είναι αναγκαία ώστε να γίνει κατανοητή η οργάνωση του απέραντου σύμπαντος μέσα στο οποίο ζούμε, όπως και για να γίνει κατανοητός ο λόγος που εμείς υπάρχουμε, μαζί με τα πάντα γύρω μας.
Αν και υπάρχει αυτή η εκτεταμένη αναφορά στην ζωή του Χριστού αυτό δεν σημαίνει ότι δίνεται έμφαση στην Xριστιανική θρησκεία. Περισσότερα πάνω σε αυτό το θέμα παρακάτω στην ενότητα "Θρησκείες".
Αποστροφή προς το θείο και τις θρησκείες
Είναι γνωστό ότι πολλοί είναι αυτοί που νιώθουν αποστροφή για θέματα που σχετίζονται με τον Θεό και τις θρησκείες. Αυτό οφείλεται κυρίως διότι διαχρονικά ο Θεός και οι θρησκείες χρησιμοποιήθηκαν από κάποιους ανθρώπους για να ασκήσουν εξουσία σε άλλους ανθρώπους, και αυτό ισχύει ακόμη και σήμερα. Για να το επιτύχουν αυτό έπρεπε να διαστρεβλωθεί η αλήθεια σχετικά με τον Θεό, όπως επίσης να διαστρεβλωθούν και οι διδασκαλίες των ανθρώπων που δίδαξαν για την πραγματική φύση του Θεού. (159:4)
Ζούμε σε μία εποχή όπου πολλοί άνθρωποι ζουν μέσα στην βία, την φτώχεια και την αβεβαιότητα, και πολλοί άλλοι σε σιωπηλή απόγνωση. Η αποκατάσταση της αλήθειας σχετικά με την πραγματική φύση του Θεού, ενός Θεού που δεν διαχωρίζει αλλά ενώνει τους πάντες, θα έφερνε ανακούφιση και ελπίδα στην πλειοψηφία των ανθρώπων, και θα μας βοηθούσε συνολικά ως ανθρωπότητα να προχωρήσουμε μπροστά πολύ πιο ομαλά, ειρηνικά, και δίκαια.
Βιβλία όπως αυτό εδώ, το "Βιβλίο της Ουράντια", αποτελούν μέρος της προσπάθειας για την αποκατάσταση της αλήθειας. Υπάρχουν και άλλα σχετικά βιβλία τα οποία αναφέρονται παρακάτω που βοηθούν σε αυτό το ταξίδι προς την πνευματική αποκάλυψη. Περισσότερα σχετικά με το θέμα της αποδοχής της αλήθειας αναφέρονται στην σχετική ενότητα "Κατανοήση και Αποδοχή" ().
Γνησιότητα
Ένα τεστ γνησιότητας για ένα βιβλίο, κείμενο ή κάποιον που αναφέρεται στον Θεό και την θρησκεία είναι στο τι υποστηρίζει για το πως κάποιος μπορεί να συνδεθεί με το θείο και τον Θεό. Αν υποστηρίζεται ότι κάποιος για να συνδεθεί με τον Θεό, ή για να βρει το θείο, θα πρέπει αναγκαστικά να ακολουθήσει ή να ακούσει τις διδαχές κάποιου άλλου τότε η πηγή είναι λανθασμένη, τουλάχιστον, σ' αυτό το σημείο.
Στο "Βιβλίο της Ουράντια" αναφέρεται ότι για να συνδεθεί κάποιος με τον Θεό δεν έχει παρά να στραφεί προς τον ίδιο του τον εαυτό, και να συνδεθεί εσωτερικά με το κομμάτι του Θεού που ήδη βρίσκεται μέσα του το οποίο αποκαλείται "Προσαρμοστής Σκέψης"[]. Ο "Προσαρμοστής Σκέψης" παρόλα αυτά δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι είναι αυτό που γενικά αποκαλούμε "ψυχή".
"Οι ενοικούντες στον άνθρωπο Προσαρμοστές της Σκέψης αποτελούν μέρος της αιώνιας θείας φύσης του Πατέρα του Παραδείσου. Δεν χρειάζεται ο άνθρωπος να ψάξει μακρύτερα από την ίδια την εσωτερική εμπειρία της ψυχής του πάνω στη θεώρηση αυτής της πνευματικά αληθούς παρουσίας για να βρει τον Θεό και να προσπαθήσει να ενωθεί μαζί του."
( 5:0.1 )
Περισσότερα για το θέμα της γνησιότητας του "Βιβλίου της Ουράντια" αναφέρονται στην σχετική ενότητα αυτού του κειμένου.
παγιδευμένο σε περιορισμούς.
Ο Ήλιος σε έκλειψη.
Τζαλαλλαντίν Ρούμι
(Σούφι μυστικιστής ποιητής)
Ο ιστότοπος "Urantia.Gr"
για το "Το Βιβλίο της Ουράντια"
είναι υπό κατασκευή.
Ενισχύσετε αυτό το έργο με όποιον τρόπο μπορείτε.
Η Σημασία του Βιβλίου
Το κύριο χαρακτηριστικό του "Βιβλίου της Ουράντια" είναι ότι επαναπροσδιορίζει την θέση του ανθρώπου μέσα στο σύμπαν, αλλάζοντας με αυτό τον τρόπο κύριες και ουσιαστικές πεποιθήσεις μας, οι οποίες καθορίζουν τον τρόπο που ζούμε. Επίσης, μας κάνει να κατανοήσουμε ότι δεν είναι τυχαίες οι εμφανίσεις ανθρώπων που αποκαλούμε προφήτες ή σοφούς, όπως πχ. ο Βούδας, ο Χριστός, ο Μωάμεθ, κ.ἀ., όπως δεν είναι τυχαία και η δική μας ατομική παρουσία εδώ σε αυτό τον πλανήτη, και του κάθε ανθρώπου.
Ο Διαχωρισμός και το "Εγώ"
Ο διαχωρισμός είναι κάτι που κυριαρχεί στην ζωή μας, και αυτό το βλέπουμε από τις στενές μας προσωπικές σχέσεις μέχρι και τις σχέσεις μεταξύ κρατών. Πολλοί άνθρωποι έχουν αρκετές φορές την αίσθηση ότι δεν ανήκουν πουθενά και αισθάνονται ως ξένοι ακόμη και όταν περιβάλλονται από την οικογένεια τους ή τους στενούς τους φίλους. Μερικές φορές αυτή η αίσθηση του "δεν ανήκω πουθενά", της αποξένωσης και του διαχωρισμού είναι τόσο έντονη που οδηγεί σε μία κατάσταση σιωπηλής απόγνωσης, και ένα ουσιαστικό νόημα για την ζωή φαίνεται απόμακρο και θολό.
Η επικράτηση του διαχωρισμού αποτελεί την κύρια αιτία που καταλήγουμε συνεχώς σε αδιέξοδα. Κάποια στιγμή αυτά τα αδιέξοδα μπορεί να αποδειχθούν μοιραία, οδηγώντας ολόκληρη την ανθρωπότητα σε μία μη αναστρέψιμη πορεία προς την εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους.
Η αιτία του διαχωρισμού είναι η σχεδόν απόλυτη ταύτισή μας με το "εγώ". Και είναι το "εγώ" αυτό που θολώνει την κρίση μας και τον τρόπο σκέψης μας. Περισσότερα σχετικά με το "εγώ" αναφέρονται παρακάτω στην σχετική ενότητα ( ).
Η κατανόηση ενός κειμένου όπως αυτό του "Βιβλίου της Ουράντια" θα μας κάνει:
Άλλα Βιβλία
Παρακάτω είναι δύο βιβλία που συνιστώνται για ανάγνωση ή μελέτη παράλληλα με το "Βιβλίο της Ουράντια":
Μαθήματα Θαυμάτων
Σε αυτό το βιβλίο γίνεται εκτεταμένη ανάλυση του τι είναι και πως λειτουργεί το "εγώ" από ψυχολογικής και πνευματικής άποψης.
Συζήτηση με τον Θεό
Εδώ παρουσιάζονται θέματα πνευματικής φύσεως σε μορφή διαλόγου με ένα αρκετά πιο απλό αλλά παράλληλα αρκετά εκτεταμένο τρόπο. Είναι μία σειρά περίπου 10 βιβλίων, με το 1o και το 5o ("Κοινωνία με τον Θεό") να θεωρούνται ίσως τα πιο ουσιαστικά.
Υπάρχουν πολλά σπουδαία και σημαντικά βιβλία στον πνευματικό τομέα, αλλά αυτά τα τρία, "Το Βιβλίο της Ουράντια", "Μαθήματα Θαυμάτων", και "Συζήτηση με τον Θεό", θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικά για την κατανοήση της ανοδικής εξέλιξης του ανθρώπου προς τα ανώτερα επίπεδα ύπαρξης.
Ενδεικτικά, άλλα βιβλία που συνιστώνται είναι από τους συγγραφείς, Deepak Chopra, Brian Weiss, Eckhart Tolle, και Wayne Dyer. Επίσης, το βιβλίο "Αυτοβιογραφία ενός Γιόγκι" του Paramahansa Yogananda.
να πηγαίνουν προς τα κάτω στο ποτάμι.
Η κακόμοιρη και ονειροπαρμένη κατσίκα
σέρνεται στο τέλος του κοπαδιού.
Ανήσυχα πρόσωπα την κοιτούν,
αλλά τώρα γελούν, διότι κοίτα,
όπως γυρίζουν, εκείνη είναι που οδηγεί!
Υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη γνώσης.
Το είδος της κακόμοιρης κατσίκας είναι ένα κλαδί
που η προελευσή του προέρχεται πίσω στις ρίζες της παρουσίας.
Μάθε ... από την κακόμοιρη κατσίκα,
και οδήγησε το κοπάδι πίσω στο σπίτι.
Τζαλαλλαντίν Ρούμι
(Σούφι μυστικιστής ποιητής)
Η Γλώσσα του Βιβλίου
Η γλώσσα του βιβλίου εκτός από το γεγονός ότι εισάγει αρκετούς νέους όρους, επίσης μοιάζει πολύ θρησκευτική, και αυτό είναι αναπόφευκτο λόγω του θέματος του βιβλίου, που έχει να κάνει με την πνευματική φύση και εξέλιξη των ανθρώπων. Η γλώσσα του βιβλίου επομένως πολύ πιθανώς θα ξενίσει αρκετούς, αλλά όταν ο αναγνώστης διαβάζοντάς το αποκτήσει πραγματικό ενδιαφέρον για το περιεχόμενο του βιβλίου, και αρχίσει να κατανοεί την σημασία και ουσία του, τότε θα παραβλέψει την θρησκευτική ορολογία.
Το "Βιβλίο της Ουράντια" εισάγει πολλούς νέους όρους και λέξεις() λόγω του ότι αναφέρει στοιχεία, πληροφορίες και γεγονότα που δεν έχουν αναφερθεί ποτέ πριν σε κανένα άλλο γνωστό θρησκευτικό, ιστορικό, φιλοσοφικό, ή επιστημονικό κείμενο. Αυτό επίσης είναι κάτι που κάνει την μετάφραση του βιβλίου αρκετά δύσκολη, και αρκετές έννοιες και λέξεις φαίνονται παράξενες έως και αρκετά δυσνόητες.
Ένας φίλος μου έδωσε μια παγωμένη δροσοσταλίδα.
Την κράτησα κοντά στο μάτι μου σαν φακό.
Οι θάμνοι και το ροδόδεντρο και το ρυάκι
ήταν ξαφνικά ανάποδα από πάνω μου!
Ο κόσμος έγινε ένα δάκρυ.
Coleman Barks
Οι Λόγοι που ο Κόσμος βρίσκεται στην Κατάσταση που είναι Σήμερα
Ο κυριότερος λόγος που αμφισβητείται η ύπαρξη ενός δημιουργού της ζωής και του σύμπαντος είναι γιατί ο κόσμος βρίσκεται σε αυτή την φαινομενικά άσχημη κατάσταση.
Αναφέρεται η λέξη "φαινομενικά" διότι αν η ζωή γύρω μας παρατηρηθεί κάπως πιο προσεκτικά διαπιστώνεται ότι το καλό (το θετικό) που συμβαίνει στον κόσμο πάντα υπερέχει του κακού (το αρνητικού). Αν αυτό δεν συνέβαινε η ανθρωπότητα θα είχε ήδη εξαφανιστεί. Η αιτία που το θετικό συνήθως περνάει απαρατήρητο είναι διότι το θετικό θεωρείται δεδομένο, ενώ δίνεται πολύ περισσότερη προσοχή στο αρνητικό. Φυσικά, ένας σωστός λόγος που δίνεται πολύ περισσότερη προσοχή στο κακό (αρνητικό) είναι διότι θέλουμε οτιδήποτε κακό υπάρχει να διορθωθεί και τελικά να εξαλειφθεί, ή τουλάχιστον να μειωθεί σε μεγάλο βαθμό. Παρόλα αυτά, και ενώ το καλό υπερέχει του κακού, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι στην ζωή μας υπάρχει πολύ βία, κακουχίες, ακραία ανισότητα, ανέχεια, και ανασφάλεια.
Επομένως, η ερώτηση κοινώς τίθεται με τον εξής τρόπο:
Ένας λόγος, που αφορά ειδικά τον πλανήτη μας, είναι ότι βρισκόμαστε σε μία συγκεκριμένη εξελικτική πορεία, η οποία, όσο και αν φαίνεται μακροχρόνια και οδυνηρή, η θετική της τελική έκβαση είναι αδιαμφισβήτητη.
Ένας άλλος λόγος είναι ότι, ένα πλαίσιο (μία πραγματικότητα), όπου συνύπαρχουν αντίθετες καταστάσεις με αλληλοσυγκρουόμενα στοιχεία είναι αναγκαίο, έτσι ώστε να υπάρχει το οποιοδήποτε βίωμα στην ζωή, και επομένως ... και η ίδια η ζωή! Αυτό περιγράφεται στο κείμενο του Βιβλίου της Ουράντια ως εξής:
Tο Μονοπάτι της Πνευματικής Αναζήτησης και Αποκάλυψης
Tο ταξίδι στο μονοπάτι της πνευματικής αναζήτησης και αποκάλυψης έχει πολλά δώρα, όπως έχει και πολλές προκλήσεις. Το κυριότερο δώρο για αυτήν ή αυτόν που θα κάνει την επιλογή για να ταξιδέψει σε αυτό το μονοπάτι είναι ότι σταδιακά θα μάθει πως να παίρνει απόσταση από τις καταστάσεις, και θα αποκτήσει την αίσθηση του "παρατηρητή" των καταστάσεων και όχι πια του "εμπλεκόμενου". Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τα προβλήματα να μην τα βιώνει πια ως προβλήματα, αλλά ως καταστάσεις προς διευθέτηση, διόρθωση, ή επίλυση, αποκτώντας ταυτόχρονα την αίσθηση της επάρκειας και της εσωτερικής δύναμης για να αντιμετωπίσει ακόμη και τις πιο δύσκολες από αυτές.
Η κυριότερη πρόκληση σε αυτό το μονοπάτι θα είναι σε ψυχολογικό επίπεδο, και θα είναι οι επιθέσεις του "εγώ". Ο λόγος αυτών των "επιθέσεων" είναι ότι, το μονοπάτι της πνευματικής αναζήτησης είναι μία πορεία αφύπνισης προς την πραγματική μας ταυτότητα, και επομένως σε αυτή την πορεία το "εγώ" βλέπει ότι έρχεται το δικό του τέλος, και αναπόφευκτα θα δώσει την δική του μάχη επιβίωσης. Περισσότερα για το "εγώ" στην επόμενη σχετική ενότητα.
να εύχεσαι να ’ναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
...
Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν δεν θα ’βγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τί σημαίνουν.
Κωνσταντίνος Καβάφης
(1863-1933)
Το "Εγώ"
Το στοιχείο που δίνει υπόσταση ύπαρξης στο "εγώ" είναι μόνο το γεγονός ότι εμείς οι άνθρωποι ταυτιζόμαστε σε μεγάλο βαθμό, ή ακόμη και αποκλειστικά, με αυτό.
Μια μεγάλη ανάλυση ή παρουσίαση σχετικά με το "εγώ" δεν είναι εφικτό να γίνει εδώ. Στο βιβλίο "Μαθήματα Θαυμάτων"() περιγράφεται πολύ αναλυτικά το τι είναι και πως λειτουργεί το "εγώ" και, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, είναι ένα ακόμη βιβλίο που προτείνεται για μελέτη, παράλληλα με το "Βιβλίο της Ουράντια"().
Περιληπτικά εδώ να αναφερθεί ότι το "εγώ" είναι μία "οντότητα" η οποία είναι κατασκευασμένη, και επομένως, το "εγώ" είναι ουσιαστικά κάτι που δεν υπάρχει! Παρόλα αυτά όμως, επειδή όπως ήδη ειπώθηκε εμείς οι άνθρωποι ταυτιζόμαστε σε μεγάλο βαθμό με το "εγώ", για αυτό τον λόγο και το "εγώ" βιώνεται ως πραγματικό. Μέσα στον χρόνο, σε διάστημα χιλιάδων χρόνων, το "εγώ" ως κατασκευασμένη "οντότητα" έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις και έχει οδηγήσει την ανθρωπότητα πολλές φορές σε οδυνηρές καταστάσεις, και αυτό ισχύει ακόμη και σήμερα. Επομένως, παρατηρώντας τον κόσμο και τις καταστάσεις γύρω μας απορρέει η διαπίστωση ότι ένα από τα χαρακτηριστικά του "εγώ" είναι ο παραλογισμός. Ουσιαστικά όλα τα προβλήματα που διαχρονικά έχει αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα, και ακόμη αντιμετωπίζει, πηγάζουν από το "εγώ", τον τρόπο σκέψης του, την στάση του, και την επιλογή μας να ταυτιζόμαστε με αυτό. Η ταύτισή μας με το "εγώ" εκτός από ατομική επιλογή είναι και το αποτέλεσμα του γεγονότος ότι αυτό διδασκόμαστε. Η κοινωνία μας συγχέει την πραγματική ταυτότητα της προσωπικότητας του ανθρώπου με το "εγώ", και αυτό διδάσκει, την ταύτιση με το "εγώ". Επειδή εμείς ταυτιζόμαστε με το "εγώ", και με την σειρά του το "εγώ" ταυτίζεται σε μεγάλο βαθμό με το σώμα, και άρα και εμείς ταυτιζόμαστε με το σώμα, και θεωρούμε ότι το σώμα είναι αυτό που εμείς πραγματικά είμαστε. Ως αποτέλεσμα, μας είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσουμε πλήρως το γεγονός ότι το σώμα δεν είναι κάτι που είμαστε, αλλά κάτι που έχουμε, ως εργαλείο για να λειτουργούμε, στην υλική διάσταση του κόσμου.
Κανένα στοιχείο ή χαρακτηριστικό του "εγώ" δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ως θετικό, ούτε ακόμη και αυτό που πολλοί θεωρούν ότι ο άνθρωπος έχει ανάγκη ώστε να αποτελεί ως μία "ξεχωριστή μονάδα μέσα στο σύνολο", δηλαδή, την "αίσθηση της ατομικής ταυτότητας". Χωρίς το "εγώ" θα ταυτίζαμε την μοναδικότητά μας με το Όλον (το σύνολο), δηλαδή, κάτι που δεν συμβαίνει τώρα, θα θεωρούσαμε τον Όλον ως την "ατομική μας ταυτότητα". Το αποτέλεσμα μιας τέτοιας ταύτισης θα ήταν να είμαστε σε μία διαρκής κατάσταση υψηλής διαίσθησης, σύνδεσης με τα πάντα γύρω μας, και υπέρτατης ζωντάνιας, ικανοποίησης, και ευτυχίας. Αυτό μπορεί να ακούγεται πολύ ωραίο για να είναι αληθινό, αλλά δυστυχώς είναι ένα από τα χαρακτηριστικά του "εγώ" να μην πιστεύει οτιδήποτε θετικό, και να επικεντρώνεται και να πιστεύει μόνο σε ότι είναι αρνητικό. Το "εγώ" δεν αποζητά λύσεις, αλλά επικεντρώνεται και "πνίγεται" μέσα στα προβλήματα. Αυτός είναι και ο μόνος τρόπος που έχει για να επιβιώσει! ...
Η "Κόψη του Ξυραφιού"
Πολλοί διαβάζοντας τα κείμενα από το "Βιβλίο της Ουράντια" το πιο πιθανό είναι ότι σε συνδυασμό με άλλα σχετικά βιβλία θα τo χρησιμοποιήσουν για να κατανοήσουν το νόημα της δικής τους ζωής, και να επιλύσουν προσωπικά και υπαρξιακά θέματα και προβλήματά τους. Προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να αλλάξουν το πως βλέπουν και πως βιώνουν την τωρινή τους πραγματικότητα. Αυτή πραγματικά θα ήταν μια πολύ καλή χρήση του βιβλίου. Εδώ όμως, θα πρέπει κάποιος να έχει υπόψιν του αυτό που ήδη ειπώθηκε πιο πάνω: Το "εγώ" θα επιτεθει! ... και στις περισσότερες περιπτώσεις η επίθεση αυτή θα είναι σφοδρή, και δεν θα είναι μόνο μία φορά. Εξ ου και η "κόψη του ξυραφιού". Επομένως, είναι χρήσιμο εκ των προτέρων κάποια/ος να γνωρίζει τον τρόπο με τον οποίο θα αντιδράσει το "εγώ", ώστε να εισέρχεται πιο εύκολα στην θέση του παρατηρητή και να παίρνει απόσταση από τις καταστάσεις, αντί να ταυτίζεται με το "εγώ", και βαθιά εμπλεκόμενος μέσα στις καταστάσεις να αισθάνεται ότι "παλεύει με τα κύματα και να πνίγεται". Με αυτό τον τρόπο θα μπορέσουν να απολαύσουν τους καρπούς και τα αποτελέσματα αυτού του υπέροχου ταξιδιού στο Μονοπάτι της Πνευματικής Αναζήτησης και Αποκάλυψης.
Αυτοί που ταυτίζονται με το "εγώ" ζουν σε μία φτιαχτή πραγματικότητα, κατασκευασμένη από τους ίδιους ή από άλλους και την έχουν δεχθεί. Όπως ειπώθηκε και στην ταινία "Το Μάτριξ", πολλοί δεν είναι έτοιμοι να "αποσυνδεθούν" από την φτιαχτή πραγματικότητα στην οποία ζουν. Ο καλύτερος τρόπος αφύπνισης των άλλων είναι μέσω προσωπικού παραδείγματος.
Το "εγώ" έχει πολλά αρνητικά χαρακτηριστικά, και ένα από αυτά είναι η αίσθηση της ανωτερότητας. Αυτό σημαίνει ότι το "εγώ" έχει την ιδιαίτερη τάση να ζει συνέχεια κάνοντας συγκρίσεις, κριτική σε άλλους, και κριτική στις επιλογές τους.
Tο ταξίδι στο μονοπάτι της πνευματικής αναζήτησης και αποκάλυψης είναι ένα προσωπικό ταξίδι, και κάποια στοιχεία όπως η κριτική προς άλλους μπορεί να αποδειχθούν ιδιαίτερα επιζήμια στην πορεία και εξέλιξή αυτού του ταξιδιού. Χρησιμεύει όμως εδώ να γίνει η εξής επισήμανση: η αξιολόγηση μίας κατάστασης και η κριτική σε άλλους είναι δύο διαφορετικά πράγματα, που όμως αν κάποιος δεν τα εξετάσει προσεκτικά μπορεί τις περισσότερες φορές να τα συγχέει.
Τα παρακάτω μέρη από το "Βιβλίο της Ουράντια" είναι δύο δείγματα για τα καταστροφικά αποτελέσματα της απόλυτης ταύτισης με το "εγώ":
• Η Εξέγερση του Εωσφόρου (Έγγραφο 53 )
• Αιτίες της Πτώσης του Ιούδα (193:4 )
Πάω στην άκρη για να αποφύγω την παρουσία του αλλά δεν του ξεφεύγω.
Κάνει τη σκόνη να σηκώνεται με το κορδωμένο και θρασύ περπάτημά του' προσθέτει τη δυνατή φωνή του σε κάθε λέξη που εκστομίζω.
Είναι ο μικροπρεπής εαυτός μου, κύριέ μου, δεν νοιώθει καμιά ντροπή' αλλά εγώ ντρέπομαι να έρθω στην πόρτα σου με αυτόν συντροφιά.
Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ
Γκιτάντζαλι - Ποιητικά Αφιερώματα
(Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 1913)
Υπερηφανεύομαι για αυτόν τον μεγαλοπρεπή και τεράστιο τοίχο, και το σοβαντίζω με χώμα και άμμο μη και η παραμικρή τρύπα παραμείνει σε αυτό το όνομα' και με όλη αυτή τη φροντίδα που του δίνω χάνω τη θέα του πραγματικού μου εαυτού.
Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ
Γκιτάντζαλι - Ποιητικά Αφιερώματα
(Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 1913)
Θρησκείες
Το "Βιβλίο της Ουράντια" θέτει την Θρησκεία σε πολύ διαφορετική βάση από αυτή που επικρατεί σήμερα γενικά με τις θρησκείες, όπως επίσης θέτει και οτιδήποτε είναι σχετικό με το θέμα του Θεού σε πολύ διαφορετική βάση. Και άλλα πεδία, όπως η Φιλοσοφία και επιστήμες, όπως η Φυσική και η Χημεία παρουσιάζονται και διευρύνονται στο βιβλίο σε μεγάλο βαθμό [101:2.8]. Ειδικά στο πεδίο της Αστρονομίας , υπάρχουν πολύ εκτεταμένες πληροφορίες σχετικά με την οργάνωση του σύμπαντος, και πως λειτουργεί.
[Έγγραφο 32], [Έγγραφο 41], [53:0.2]
Στο "Βιβλίο της Ουράντια" αν και δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην ιστορία του Χριστού, το ποιος πραγματικά ήταν, και τον ρόλο του, παρόλα αυτά, δεν δίνεται η ίδια έμφαση στην Χριστιανική θρησκεία. Γίνεται ανάλυση της Χριστιανικής θρησκείας, με αναφορά στο πως αλλοιώθηκε και απομακρύνθηκε σε αρκετά σημεία από την πραγματική διδασκαλία του Χριστού (98:7 / 195:10). Παρά όμως την άλλοίωση της, και την γενική εντύπωση για το αντίθετο, στο "Βιβλίο της Ουράντια" αναφέρεται ότι, όσον αφορά την εξέλιξη των ανθρωπότητας, η αποτελεσματικότητα της Χριστιανικής θρησκείας συνολικά ήταν περισσότερο θετική παρά αρνητική, και το ίδιο ισχύει για όλες τις θρησκείες. Υπάρχουν επίσης αρκετές αναλύσεις για όλες τις θρησκείες και στο πως όλες ξεκίνησαν και κατόπιν εξελίχθηκαν. (Έγγραφα 93-106 / 131). Αναφέρεται ότι όλες οι θρησκείες δημιουργήθηκαν πριν από 4 χιλιάδες χρόνια με την άφιξη στον πλανήτη Γη του Μελχισεδέκ Ματσιβέντα (Machiventa Melchizedek) και την διδασκαλία του. Η πρόθεσή του δεν ήταν η δημιουργία διαφορετικών θρησκειών, αν και κάτι τέτοιο ήταν αναπόφευκτο.
Παρομοίως, η πρόθεση του Χριστού δεν ήταν να δημιουργήσει μία θρησκεία για κάποιους λίγους ή ξεχωριστούς (126:3.6 / 126:3.10 / 127:1.7 ). Η πρόθεση ήταν να δημιουργηθεί μία θρησκεία και μία πραγματικότητα που θα ένωνε όλους τους ανθρώπους, απ' όλες τις φυλές και έθνη του πλανήτη (143:1.5 ), ακόμη και να συμφιλιώσει τα δύο φύλα, τις γυναίκες και τους άνδρες μεταξύ τους (194:3.9 ). Παρόλα αυτά κατανοούσε ότι ήταν αδύνατον να εμποτίσει ευρέως αυτές τις διδασκαλίες μέσα στα λίγα χρόνια της παρουσίας του σε αυτόν τον πλανήτη. Επομένως, το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να "καλλιεργήσει τους σπόρους", όπως και έγινε.
Η στάση όλων των άλλων προφητών ήταν παρόμοια, και κανένας τους δεν είχε πρόθεση για δημιουργία μιας ιδιαίτερης ξεχωριστής θρησκείας. Το κύριο και βασικό μήνυμα όλων ήταν για ενότητα όλων των ανθρώπων σε αυτόν τον πλανήτη. Δυστυχώς, στην πορεία οι πιστοί και ακόλουθοι αυτών των προφητών παρέβλεπαν αρκετά ουσιαστικά στοιχεία από την ουσία της διδασκαλίας τους.
Όπως ειπώθηκε παραπάνω, με τον ίδιο τρόπο που το βιβλίο θέτει την θρησκεία σε πολύ διαφορετική βάση από αυτή που επικρατεί σήμερα, έτσι θέτει και την φιλοσοφία και τις επιστήμες. Αυτό γίνεται περισσότερο με την διεύρυνση τους, παρά με την αλλοίωση τους.
Βουδιστής, Σούφι, ή Ζεν. Καμία θρησκεία
ή πολιτιστικό σύστημα. Δεν είμαι από την Ανατολή
ή από τη Δύση, όχι από τον ωκεανό ή πάνω
από το χώμα, όχι υλικός ή αιθέριος, όχι
συγκροτημένος από στοιχεία καθόλου. Δεν υπάρχω,
δεν είμαι μια οντότητα σ' αυτό το κόσμο ή στον επόμενο,
δεν κατάγομαι από τον Αδάμ και την Εύα ή οποιαδήποτε
ιστορία προέλευσης. Ο τόπος μου είναι ανύπαρκτος,
ένα ίχνος του ανεξιχνίαστου. Ούτε σώμα ούτε ψυχή.
Ανήκω στον αγαπημένο, έχω δει τους δύο
κόσμους ως έναν και εκείνον τον ένα καλώ και ξέρω,
πρώτο, τελευταίο, εξωτερικό, εσωτερικό, μόνο εκείνο
τo αναπνοής αναπνέων ανθρώπινο ον.
Τζαλαλλαντίν Ρούμι
(Σούφι μυστικιστής ποιητής)
Ποιο είναι το γένος ... του Θεού
Η χρήση του γένους του Θεού xxx στις γνωστές οργανωμένες θρησκείες, αλλά και καθημερινά στην κοινωνία μας, είναι αυτή του αρσενικού. Αυτό έχει επικρατήσει μέσα στην ιστορία λόγω της επικράτησής της πατριαρχίας. Είναι δυστυχώς μια ακόμη εμφανής ένδειξη της λανθασμένης αντίληψης για την ανισότητα μεταξύ των δύο φύλων και είναι μια κατάσταση την οποία βιώνουμε πολύ έντονα ακόμη και σήμερα, και αυτό ισχύει και για τις πιο πολιτισμένες κοινωνίες σε αυτό τον πλανήτη.
Το θέμα της ισότητας των δύο φύλων επισημαίνεται στο "Βιβλίο της Ουράντια" πολλές φορές. Παρόλα αυτά το αρσενικό γένος χρησιμοποιείται όταν γίνεται αναφορά στον Θεό. Ο λόγος για αυτό είναι ότι η γλώσσα και η ιστορία μας είναι αυτά που το επιβάλλουν, και θα ήταν αδύνατον να υπάρξει προσπάθεια μέσα στο βιβλίο να επιλύσει ένα τέτοιο θέμα, που είναι σχετικό με τις συνήθειές μας ως προς την χρήση της γλώσσας μας, και της επικοινωνίας μεταξύ μας. Λόγω του γεγονότος ότι είμαστε συνηθισμένοι στην εκτεταμένη χρήση του αρσενικού γένους όταν αναφερόμαστε στον Θεό η χρήση κάποιου άλλου γένους (θηλυκού ή ουδέτερου) για την αναφορά στον Θεό θα έκανε την ανάγνωση του βιβλίου πάρα πολύ δύσκολη, ενώ θα καθιστούσε κάποια τμήματά του έως και ακατανόητα. Επομένως, τα κείμενα του βιβλίου για να είναι κατανοητά κατ' ανάγκη προσαρμόζονται στον σημερινό τρόπο ζωής και επικοινωνίας του ανθρώπου. Αυτό δεν περιορίζεται μόνο στο θέμα της αναφοράς του γένους του Θεού.
Η ισότητα των δύο φύλων στο "Βιβλίο της Ουράντια" υπάρχει σε πολλές αναφορές. Παρακάτω είναι μερικές από αυτές:
• Το Σώμα των Γυναικών-Ευαγγελιστών [150:1]
• Ο Αδάμ και η Εύα [74:7.22]
• Η Επιβίβαση στο Ταρέντο [133:2.2]
• Στην Κόρινθο [133:3.6]
• Tο Πρώτο Έργο των Δώδεκα [138:8.11]
• Καθ’ οδόν προς τη Βηθανία [167:5.4]
• Αυτό που Συνέβη την Πεντηκοστή [194:3.14]
Όποιος και αν είσαι.
Θρήσκος, άπιστος, αιρετικός ή ειδωλολάτρης.
Ακόμη και αν υποσχέθηκες χίλιες φορές
και χίλιες φορές δεν κράτησες την υπόσχεσή σου,
Αυτή η πόρτα δεν είναι η πόρτα
της απελπισίας και της απογοήτευσης.
Αυτή η πόρτα είναι ανοιχτή για όλους.
Έλα, έλα όπως είσαι.
Τζαλαλλαντίν Ρούμι
(Σούφι μυστικιστής ποιητής)
τα αστέρια χαμογελούν και ψιθυρίζουν μεταξύ τους.
η Ειρήνη είναι ο Δρόμος.
θα δεις τα αστέρια και το φεγγάρι
να αντικατοπτρίζονται μέσα στο είναι σου.
Αυτό είναι το θαύμα της συνειδητότητας της ενότητας.
Το Σύμπαν είναι το Σώμα μου!